Hervormde Gemeente Bunschoten

Ik wilde bij deze, deze foto de gemeente niet onthouden. Dit is Nad, mijn toekomstige zoon die in Thailand zijn eerste christelijk
diploma behaalt. Dit is vrij uniek omdat in Thailand maar 2% christelijk is en 89% Boeddhistisch is.
Bij deze ook nog hartelijk bedankt voor de mooie kinderbijbel die Nad heeft mogen ontvangen van de hervormde gemeente!

C v Essen

Holla allemaal!!

Als eerste wil ik nogmaals iedereen bedanken voor alle lieve kaartjes, berichtjes, giften of die op een andere manier met mij mee leeft voor en tijdens mijn reis!

Het leek me leuk om een aantal ervaringen met jullie te delen nu ik hier al weer 2 maanden ben.

Want kan mij voor stellen dat niet iedereen mijn blog leest.

Het begon allemaal 18 januari toen ik in de ochtend het vliegtuig in stapte op weg naar Managua de hoofdstad van Nicaragua. Deze vlucht duurde in totaal iets van 17 uur en dan een tijdsverschil er bij van 7 uur dus zo’n 24 uur later met een tussenstop in Houston lande ik veilig, aan de andere kant van de wereld.

De eerste reactie toen ik uit het vliegtuig stapte was eigenlijk: WOOW WAT IS HET HIER WARM!!

En dat verbaasd me iedere dag opnieuw, geen regen, geen wolken alleen maar warmte en zon en iedere dag word het warmer tot aan april. En dan gaat de temperatuur langzaam naar beneden en begint het regen seizoen.

De eerste 5 weken hier in Leon kosten mij heel veel energie maar waren ook heel erg leuk.

We kregen in deze weken Spaanse les. Iedere dag van 8 tot 12 en dan nog een paar uurtjes huiswerk. Nou ja eigenlijk waren we hele dagen aan het leren, oefenen, proberen en durven praten. Want het valt niet mee om een hele nieuwe voor mij vreemde taal te leren. Ook waren deze weken van het bekijken en wennen aan mijn nieuwe thuis. En wel een hele andere thuis dan dat ik heb in Nederland. Alles gaat hier anders bijvoorbeeld: Iedere jongen fluit naar je als je op staat loopt en roept van alles zoals: ‘’guapa, linda, amore’’ eigenlijk komen al die woorden neer op lekker ding ect. dit omdat het hier toch heel anders word gekeken naar mijn huidskleur, mijn ogen en mijn haren. Kan zo over dit verschil nog wel even doorgaan: Zoals een meisje die mij op staat vast wilde pakken, toen zij dit 2 dagen later weer probeerde draaide ik mij om en vroeg naar de reden, verteld haar papa dat ze zo graag een blanke huid wil voelen. Natuurlijk mag dat, maar vraag het even!

Verder was het tijdsverschil behoorlijk en moest daar ook zeker aan wennen. Ook het eten was aan het begin zeker wennen 2 keer per dag warm en altijd rijst!

Maar moet eerlijk bekennen dat ik hier door de warmte meer drink als eet.

Verder hebben we deze 5 weken een aantal tours gehad zoals een vulkaan beklimmen (waar Leon bekend om staat) en er daarna vanaf op een soort sleetje en heel gaaf, wat een uitzicht over al die andere vulkanen en de natuur!

Maar overal moet gewerkt worden dus ook hier.

Na deze 5 weken zijn we begonnen aan onze stage 5 meiden in het ziekenhuis en 1 als sociaal werker. Dit gaf toch ook wel een behoorlijke cultuur shock, al inmiddels al best wat gezien maar in het ziekenhuis gaat het zo anders dan in Nederland. De hygiëne is vaak ver te zoeken en de visie op verplegen is ook totaal anders. Dat zie je op allerlei manieren terug komen zoals het verzorgen van wonden, de gegevens van de patiënt (eigenlijk weten ze hier alleen de naam en het verzekeringsnummer, en als je geluk hebt weten ze of je ergens allergisch voor bent), verder is er nauwelijks contact met de patiënten omdat er altijd familie is die voor ze zorgt, verder hebben ze veel behandel methodes het zelfde zoals antibiotica ’s en bepaalde medicijnen, bij bijv. breuken en wonden doen ze het hier toch heel anders!! Dat ik me af en toe afvraag of ze wel een opleiding hebben gehad.

Maar goed ik probeer mijn kwaliteiten zo goed mogelijk in te zetten en mij hier en daar aan te passen en mij te verdiepen in hun manieren en kwaliteiten.

Wel heel gaaf is bijvoorbeeld dat ik mee mocht helpen bij een operatie en je hier heel veel meer mag dan in Nederland.

Een groot deel van mijn dag bestaat dus uit werken, Spaans leren, skypen, in het weekend lekker naar het strand, intervisie met mijn groep en onze Nederlandse begeleider (daar in bespreek je hoe alles gaat en bespreek je knelpunten en zoek je naar oplossingen), excursies zoals volgend weekend gaan we naar het noorden van Nicaragua watervallen en andere mooie natuurgebieden bekijken, boodschapjes doen, kleren wassen ect.

Kleren wassen is hier ook wel een ding, in Nederland gaat alles hup in de wasmachine (en dan wast mijn moeder het ook nog eens voor mij) maar hier word alles gewoon op de hand gewassen, en had ik al gezegd dat er hier alleen maar koud water is?? > dus ook douchen en wassen met koud water!

Ben op dit moment daarom ook water aan het koken want dan kan ik mijn uniformen in een sopje zetten en morgen gaan schrobben op zo’n ouderwets schrobding (weet daar eigenlijk geen naam voor) Mijn gastmoeder zegt dat het ook gewoon met koud water kan maar af en toe kook ik water zodat de bacteriën er uit gaan!

En dat was deze keer wel nodig want ben van de week aan het werk geweest op het platteland (je kan je voorstellen dat een wit uniform heel zwart word als het al 5 maanden niet heeft geregend en al het stof omhoog waait.) We hebben op het platteland vaccinaties uitgedeeld aan vooral kinderen. Dit was heel gaaf om te doen al werd ik gelijk weer bij stil gezet hoe goed ik het heb. Want wat heftig, heb het al wel meer gezien (de zichtbare armoede) want zodra je buiten de stad bent zie je de huisjes van karton, en plastic want golfplaten is daar zelfs een luxe.

We werden overal gedumpt door een jeep om zo huisje voor huisje kinderen te vaccineren. Dit word betaald door de overheid en ook echt noodzakelijk. Ik heb een aantal foto’s gemaakt om jullie een klein beetje een beeld te geven al is het moeilijk om dit vast te leggen op een foto en vind ik het niet erg gepast om in het zicht van deze mensen foto’s te gaan maken van hun huis.

Ik sprak net over zichtbare armoede omdat er hier ook wel onzichtbare armoede is. Het is natuurlijk duidelijk dat iemand het moeilijk heeft als hij een huisje heeft van golfplaten of als iemand in het centrum op straat slaapt en uit de vuilnisbak eet. Maar hier in Nicaragua is ook veel onzichtbare armoede. In de stad bijvoorbeeld zijn heel veel mensen die iedere dag met het dilemma zitten: of mijn kind naar school laten gaan of eten. Of weer geen andere keus hebben dan rijst met bonen. Is er niets mis met rijst en bonen maar dit is wel heel slecht voor je als je dit iedere dag eet en misschien maar 1 keer per dag omdat je geen geld hebt voor 3 maaltijden.

Deze mensen kunnen best een huis hebben want dat huis was al van hun ouders en daar weer de ouders van, maar hebben daar misschien nauwelijks spullen in staan.

Nu ik hier wat langer ben begin ik een beetje het verschil te zien tussen ‘’arme, en rijke’’ en begin steeds meer te beseffen hoe dankbaar ik moet zijn dat ik in Nederland ben geboren waar alles zo goed geregeld is. Want in Nederland hoeft niemand honger te lijden en zonder dak boven zijn hoofd te slapen. Daarom probeer ik om me heen te helpen door eten of drinken te geven. Met geld ben ik voorzichtiger omdat ze hier ook heel goed in oplichten zijn!

Dat brengt me ook op het donatie geld, het is een enorm bedrag wat ik graag goed wil besteden zodat het zo functioneel mogelijk word besteed. Wij hebben dit ook met intervisie besproken en houden allemaal onze ogen en oren goed open. Ook Petra onze stagebegeleider gaat een lijst maken met organisaties en goede doelen die zij kent en hoort via andere. Want wil graag zelf mee helpen wanneer het geld word besteed zodat ik met eigen ogen zie wat het resultaat is.

Een klein deel heb ik van de week uitgegeven door een nieuwe fiets te kopen voor een jongen hij komt op het project waar mijn stagebegeleider werkzaam is.

Mijn stagebegeleider kwam ook met de oproep om hulp want:

De fiets van Waldemar (20 jaar) is afgelopen maandag gestolen terwijl hij computer les had op het project.

Nou heeft hij echt een fiets nodig omdat hij naar school gaat in Leon en het te ver is om te lopen.

Nu gaat hij al een aantal dagen met de bus wat 13 cordoba per rit is (40 cent) het probleem is alleen dat als hij met de bus gaat hij niet genoeg geld heeft op kopieën te maken voor zijn school, maakt hij wel de kopieën, heeft hij niet genoeg geld om voldoende eten te kopen.

Toen ik dit las schrok ik best wel erg. Want wat zijn het voor mij bizarre keuzes, eten of school want zonder kopieën mag je niet op school blijven.

Maar je moet toch eten…..

Maar je moet ook kopieën maken om te werken aan je toekomst want zonder school, geen baan geen baan geen eten……..

Die middag sprak ik Petra en zij voegde er ook nog aan toe dat het juist zo’n trouwe jongen was, altijd netjes en zuinig op de spullen die hij had en zo’n gedreven jongen in het geen waar hij mee bezig is!

Deze jongen kon geen hulp verwachten van zijn ouders want zijn vader is overleden en zijn moeder werkt als schoonmaakster in Costa Rica.

Hele trieste situatie, dus heb eigenlijk direct gezegd dat ik graag een nieuwe fiets wilde betalen voor deze jongen.

Petra en haar vriend zijn op zoek gegaan naar een goede fiets waar hij voorlopig mee verder kan. En heb deze afgelopen dinsdag gegeven. Toen hij de fiets zag stond hij helemaal perplex, en zijn eerste reactie was eigenlijk: Het is een zegen en dank God. Deze jongen is op latere leeftijd christen geworden en hecht heel veel steun en waarde aan het geloof. Het gaf hem dus ook een dubbele waarde dat ik christen was en dat het donatie geld ook van zoveel mensen komt die ook christen zijn.

Namens hem moet ik jullie ook met heel zijn hart bedanken!

Ik kan eigenlijk niet zo goed omschrijven hoe het nou was, want dit was wel heel bijzonder.

In Nederland is iemand blij met een nieuwe fiets maar het geen levensbehoefte .

Dit was echte noodzaak en dat was het wat het zo bijzonder maakte!

Een geschenk van boven zoals zijn woorden waren.

Dat vind ik wel heel fijn aan Nicaragua dat het geloof ook al is het grote deel katholiek (en een kleiner deel soort protestant) zo open is over het geloof, het is hier gewoon je leven en het maakt veel meer deel uit dan in Nederland. Je mag hier gewoon christen zijn zonder dat ze je raar aan kijken. Dat merkt je aan alles de kerkdiensten zijn niet alleen op zondag maar iedere dag meerdere malen, er is veel meer openheid over zoals in de bus staat gewoon groot: ‘’Jezus is mijn beste vriend’’ en op winkels staan soort gelijke teksten geschreven. Ook merk je hier heel goed dat het Pasen gaat worden, de lijdensweken worden hier heel anders beleeft dan in Nederland. Hier zijn optochten met kruizen en beelden van Jezus, speciale diensten, eetrituelen en veel bijzondere dagen en bijeenkomsten.

Het doet mij goed dat er overal op de wereld christenen zijn, er zoveel manieren zijn om dit te doen maar het gaat uiteindelijk allemaal om het zelfde, en ook dat zie je terug. Mijn opwekkingsliederen zijn bijvoorbeeld het zelfde als die van het meisje de kamer naast mij alleen dan Spaans!

Maar ik ga mijn verhaal hier bij laten want anders word het veel te lang om te lezen,

Wil je meer weten over mijn belevenissen hier kijk dan op angeliquevangulik.waarbenjij.nu

Groetjes en tot snel,

Angelique van Gulik

Help kinderen door een caravan te trekken! Het Nederlands Bijbelgenootschap is samen met JOP, jeugdorganisatie van de Protestantse Kerk en Kerk in Actie van start gegaan met het project KIDS Express. De KIDS Express is een rijdende experience tentoonstelling die bestaat uit 5 nieuwe caravans. In deze caravans leren en ervaren de kinderen in de basisschoolleeftijd n.a.v. een Bijbelverhaal een held te zijn in hun eigen buurt. Ze leren iets te betekenen voor iemand anders.

De caravans kunnen worden gehuurd door alle kerken, basisscholen en andere organisaties.

Deze caravans worden in principe door de huurders zelf vervoerd, maar zullen zo nu en dan naar de stalling, in de buurt van Utrecht, gebracht moeten worden.

Vindt u het leuk om op afroepbasis, in onderling overleg, mee te werken aan deze flitsende mobiele tentoonstelling door af en toe één of meerdere caravans te vervoeren, dan horen wij dit graag van u. U krijgt een goede onkostenvergoeding. Uiteraard moet u in het bezit zijn van een auto met trekhaak en een geldig rijbewijs.

Helpt u de kinderen door een caravan te trekken?

Voor vrijblijvende informatie kunt u contact opnemen met Evert Oudenes (JOP), 030 880 1501 of Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. . Kijkt u vooral ook op de website van de KIDS Express: www.kids-express.nl

Nu de pastorie leeg is ondergaat die een grondige opknapbeurt, zodat ook de volgende bewoners een net onderkomen heeft. Veel gemeenteleden helpen een handje mee met het verbouwen van de pastorie. Verschillende dagen per week wordt er hard gewerkt door hun. Op dit moment word de openhaard gesloopt. De verbouwing zal nog enige tijd in beslag nemen. Bent u ook een handige klusser, dan kunt u altijd een keer langs komen om een avond te helpen in de pastorie neem hier voor contact op met Jan van Gullik. Door dat vele gemeenteleden helpen scheelt dit ook flink in de kosten hierdoor hoeft er geen dure bouwvakker in gehuurd worden, hier zijn we de vrijwilligers ook erg dankbaar voor. Via de kerkbode en de nieuwsbrief blijft u op de hoogte van de laatste ontwikkeling rond de verbouwing van de pastorie.

Op zaterdag 24 september werd de opening van het wintersseizoen gevierd, door met de kinderen tot 12 jaar naar Oud-valkenveen te gaan en als slot pannnenkoeken eten in De Voorpost. Ook werd zondag de startdienst gehouden waar veel gemeenteleden een steentje bij hebben gedragen. Meer infomatie over het wintersseizoen kun je vinden in het Kerkblad en Gemeentegids.

"Dankbaar mogen we terugkijken op een prachtig Outside. Prachtig weer, pittige sketches, mooie liederen en gesprekken."
De organisatie van het jongerenevenement Outside is tevreden over het verloop van het evenement op het Spuiplein.
 
In de week voordat Outside plaats zou vinden stond het evenement even op lossse schroeven omdat de band Exposure zich wegens privéomstadigheden terug had getrokken.
Geen man over boord, 2W kon een avondvullend programma verzorgen voor het thema "HEMELGERICHT. Het optreden bracht soms emoitonele reacties met zich mee maar zette toch vooral aan tot denken, lachen en praten.
 
Ook mag er over de opkomst niet worden geklaagd. Er kwamen voldoende mensen op het evenement af en veel mensen konden genieten van een schitterende avond. Ook vanaf de omliggende terrassen kon er gekeken worden naar de de sketches van 2W. De betrokkenheid van het publiek was zeker 'goed' te noemen.
 
Als organisatie hopen we dat we de harten van het publiek hebben kunnen raken. Inmiddels zijn de foto's ook terug te vinden van het evenement en terug te vinden op www.outsidebunschoten.nl.
 
Werkgroep Outside.

Deze week staat centraal; “vertrouwen op Jezus”. Het onderwerp vertrouwen is verpakt in het thema…echt wel! In écht?  zit de twijfel, de vraag: zal ik de stap in vertrouwen wagen? Is Jezus te vertrouwen? Is het waar wat Hij zegt? In wel! Zit de overtuiging dat het waar is wat Jezus zegt. De aanmoediging om je vertrouwen op Jezus te stellen.

Als je zegt: ‘Ik vertrouw op Jezus’, dan is dat niet alleen iets wat je vindt. Nee, je gaat er ook naar handelen. Je gaat je leven erop inrichten. Je leest de Bijbel, bidt, stelt vragen, dankt voor de bron van alle zegeningen, doet mee met de VBW, enz. je vertrouwen op Jezus heeft dus consequenties voor het leven van elke dag. Laat je vertrouwen op Hem maar zichtbaar worden in je leven.

In de gekozen bijbelverhalen ontmoeten mensen Jezus. Jezus vraagt om vertrouwen in een bepaalde situatie. De persoon of personen in het Bijbelgedeelte moeten nu kiezen: volgen ze in vertrouwen of vertrouwen ze Jezus niet? Altijd blijkt dat hun vertrouwen niet wordt beschaamd!

Kinderen leren snel en onthouden goed. We maken hier graag gebruik van door hen ook een bijbeltekst en een psalm aan te leren die ze vaak hun hele  verdere leven onthouden. Het is soms hun enige latere contact met de bijbel. De tekst om hen aan te leren is: Jezus zegt: Wees niet ongerust, maar vertrouw op God en op Mij. Johannes 14:1. Om het aanleren van de tekst eenvoudiger te maken. Kun je deze tekst ook zingen. De psalm die  geleerd werd was bij de kinderen van 5-8  psalm 116 en bij de groep van 8-12 psalm 62:5.

Deze vbw werd weer erg goed bezocht bij de groep van 5-8 ongeveer 150 kinderen. En de groep van 8-12 ongeveer 130 kinderen.

Het tweede uur van de vbw ochtend werd erop volop geknutseld, speurtocht, spelcircuit.

Tijdens de vakantie bijbel week konden kinderen klusjes doen voor het goede doel. Er werd heel wat werk verricht! Op de slotavond konden wij het bedrag van 1.068,82 euro bekendmaken. Het geld gaat naar Red de weeskinderen van Mozambique. Een project van Bernadette Jansen.

En zo komt er ook aan deze week een einde! Maar wij mogen terug zien op drie fantastische dagen  die wij met de kinderen hebben gehad. En wij bidden God of hij in het leven van deze kinderen wilt komen en voor ze wilt zorgen. We vertrouwen erop, dat U dicht bij ons en deze kinderen wilt zijn. Wij prijzen U voor Uw liefde en zorg voor ons!....Echt wel!

Het VBW team.

In Eemdijk, ter hoogte van het pontje, vond vrijdagavond 26 augustus weer een openluchtsamenkomst plaats. Centraal stond de geschiedenis van Dorkas, een discipelin uit Joppe. God gaf kleur in haar leven door de talenten die ze ontvangen had en zo ook in dat van de mensen om haar heen.

Het weer is deze zomer volstrekt onvoorspelbaar. Dat bleek ook op deze vrijdag weer. In de dagen voor de 26^e wisselde de verwachting per dag. In de regel werd regen verwacht en op bepaalde dagen zelfs veel regen. Op vrijdagmiddag zelf werd er door het KNMI nog een waarschuwing afgegeven voor extreem weer in het oosten van het land. Code oranje betekende dat rekening gehouden moest worden met zware onweersbuien, veel regen en harde windstoten. In de loop van de middag werd de waarschuwing weer ingetrokken, omdat de buien het land toen inmiddels al hadden verlaten. Na de eerdere ervaringen dit jaar in juni en augustus, bleef de werkgroep echter vertrouwen houden in droog weer. Uiteindelijk bleef het inderdaad droog op een enkel verdwaald spatje halverwege de samenkomst na. Zo hoefde er niet uitgeweken te worden naar het nabijgelegen kerkgebouw.

Sinds 2009 is het koor ‘Samen Eemdijk’ eigenlijk een vast ingrediënt geworden in een seizoen Openluchtsamenkomsten. Op deze avond was dat het geval voor het jaar 2011. Het bijzondere van dit gemengde koor is, dat er relatief veel mannen meezingen. Vaak blijkt er toch een tekort te zijn aan mannelijke stemmen in een gemengd koor, maar bij het koor ‘Samen Eemdijk’ is het tegendeel wel eens het geval. Hier zijn soms eigenlijk iets teveel mannen aanwezig, waardoor de vrouwenstemmen nog wel eens onder sneeuwen.

Met de enthousiaste dirigente Manuela Koops werden enkele prachtige liederen ten gehore gebracht. ‘Een vonk is al genoeg’ en ‘Herstel mijn eerste liefde’ zijn bijvoorbeeld liederen, die een mens toch niet onberoerd kunnen laten?

In de samenkomst werd gelezen uit Handelingen 9: 32-43. De eerste verzen van dit gedeelte gaan over Eneas, een zieke man die door Jezus Christus wordt genezen. In de tweede helft van het gelezen gedeelte gaat het over Dorkas. Zij is een discipelin, die zeer veel goede werken deed. Wanneer zij sterft, wordt Petrus geinformeerd. En het wonder is, dat ze weer uit de doden opgewekt wordt!

Ongeveer 90 mensen hoorden dominee Van der Wekken uit Scherpenzeel een meditatie houden, waarin hij in het bijzonder stil wilde staan bij Dorkas. Hij had wel eens gehoord, dat christenen saaie mensen werden genoemd. Maar juist Dorkas is een christen, bij wie dat helemaal niet het geval is. Een prachtvrouw volgens de dominee. Een vrouw met gouden handen. En daarmee kan ze als de beste naald en draad hanteren. Ze maakt er de mooiste kleren mee en geeft die aan de mensen die ze het hardst nodig hebben. Ze heeft dus een talent ontvangen van de Here God hiervoor, maar ze heeft het niet begraven. Nee, ze gaat er mee aan de slag. Zo ben je niet saai, maar breng je kleur in je leven en in dat van anderen. Die vraag wilde de dominee vervolgens ook bij alle aanwezigen neerleggen. Iedereen heeft talenten ontvangen van de Here God. En het gaat er niet om hoeveel het er zijn, maar wat je er mee doet! Daarbij gaat het echter wel om de verbondenheid met Christus. Zo kan het gebeuren, dat door goede werken God geprezen mag worden.

Ondanks de dreigende lucht, die verschillende aanwezigen ertoe bewoog om er tussenuit te knijpen, bleef het grootste deel van de mensen toch staan. Die mensen waren na de meditatie nogmaals getuige van de zangkwaliteiten van het koor. Het koor werd daarbij begeleid door Hetty Baas op het keyboard en Peter-Anne Blokhuis op de gitaar.

Met dankbaarheid tegenover God kon zo door de werkgroep terug gekeken worden op vijf prachtige samenkomsten. Op vrijdagavond 2 september is er nog het evangelisatie-evenement Outside 2011 voor de jongeren van 16-25 jaar, waarmee het seizoen openluchtsamenkomsten van 2011 wordt afgesloten.

De datum en het thema voor Outside 2011 van dit jaar zijn reeds bekend gemaakt. Het evenement wordt voor de tweede keer georganiseerd, en wel op vrijdag 2 september om 20:00 uur.

Het thema van Outside 2011 is: ‘HEMELGERICHT’. In dit thema, bestaande uit één woord, zitten eigenlijk meerdere aspecten verborgen.

Allereerst zijn beide wegen verwerkt: hemelgericht of hemelgericht. Daarnaast wordt de nadruk gevestigd op ‘ME’. Het gaat immers om jezelf en over het gevoel dat jij hebt over je eigen geloofsleven. Op welke weg ben jij gericht? Tenslotte valt de definitieve beslissing hierover bij ‘het hemelgericht’, namelijk op de dag des oordeels als de mensheid voor Gods rechterstoel verschijnt.

Tijdens ‘Outside 2011’ willen we met elkaar nadenken over het thema en dan vooral kijken naar de weg waar wijzelf op gericht zijn. Door middel van een aantal sketches, die uitgevoerd worden door 2W (www.2wproducties.com), en optredens van Exposure (o.a. bekend van de Christelijke Goede Doelen Markt) hopen we er een fantastische avond van te maken. Outside 2011 mag je niet missen en daarom nodigen we uit om dit evenement mee te maken op het Spuiplein van Bunschoten-Spakenburg!

Voor meer informatie over het evenement kunnen jullie terecht op: www.outsidebunschoten.nl

Tot 2 september!!

Werkgroep Outside